ผู้เขียน หัวข้อ: ราชันโคขาวไปไม่ถึงดวงดาว ถูกสอยร่วงคาคอก 1 - 3  (อ่าน 1824 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

อักษราพัฒน์

  • โคขาว
  • ****
  • เพศ: ชาย
  • You"ll never walk alon
    • ดูรายละเอียด
         

          เราจะพบข้อจำกัดที่แท้จริงของตัวเอง เมื่ออยู่ในสถานการณ์กดดัน” (เฮอร์เบิร์ต ไซมอน) “ ผมพลันนึกถึงประโยคนี้ เมื่อจบเกมการแข่งขัน 90+3 นาทีที่แม่กวง เมื่อเราพ่ายให้กับกำแพงเพชรไปแบบบอลช้ำด้วยสกอร์ 1 – 3 เป็นการพ่ายแพ้นัดแรกในบ้านที่เจ็บปวด ผมนั่งลงเอามือกุมหน้าแล้วครุ่นคิดว่าทำไม ทำไมและทำไม ถามว่าทำไมหลายครั้งจังเลยนั่นเพราะว่ามีคำถามวนเวียนในหัวผมมากมาย ซึ่งยากจะหาคำตอบได้


           นัดนี้เราเล่นได้ไม่ดีพอใช่ไหมก็ต้องตอบว่ามันเป็นเช่นนั้น เราไม่ดีพอจริงๆ ทีมที่ดีกว่าย่อมได้ไปต่อ ทีมที่ไม่ดีพอ ลังเลสงสัยก็ต้องอยู่ D2 ระดับภูมิภาคต่อไป จากที่เคยหวังว่าเราน่าจะปีนไปติดหนึ่งในสองได้ อย่างแย่สุดคือไม่หลุด 4 อันดับแรก อันเป็นอันดับที่จะคัดทีมลีกภูมิภาคไปเล่นในระบบแชมเปี้ยนชิพ ในฤดูกาลหน้า มาถึงตอนนี้โอกาสของเราถูกจำกัดลงแล้ว เราไม่ได้หายใจด้วยตนเองอีกแล้ว นอกจากเราจะใช้เครื่องช่วยหายใจแล้ว เรายังต่อท่อออกซิเจนที่ลำคอ พร้อมสายระโยงระยายเต็มไปหมด โอเคว่าในทางทฤษฎีมันเป็นไปได้แต่ในทางปฏิบัติบอกได้ชัดเจนเลยว่า “ มันจบแล้วครับนาย “


          มีคนถามไถ่ว่าแท็คติกเราพลาดหรือ ทำไมจัดตัวแปลกๆ ทำไมคนที่น่าจะทำหน้าที่ลูกหาบที่ดีในแดนกลางหลุดหายไปไหน ทำไมคนที่น่าจะเป็นความหวังในการยิงประตูกลับไปอยู่ไกลปากประตูขนาดนั้น สิ่งหนึ่งที่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของทีมเราคือเราเล่นบอลยาวมากเกินไป บอลจากหลังสู่หน้าไปเลย ตัดได้ใครก็ตามมองหา จิมมี่  โซล่า ไว้ก่อน วางไปยาวๆเดี๋ยวมันจัดการเอง


           ซึ่งแน่นอนหลายๆครั้งดูอันตรายมากและมันทำได้ แต่นั่นเท่ากับจำกัดแนวทางการเล่นของทีมไปในตัว ทุกทีมอ่านออก อ่านแท็คติกง่าย สั่งเลยกองหลังประกบ 1 คน ซ้อน 1 คน ที่เหลือคุมเชิงไว้ เท่านี้จบแน่นอนมันได้ผล หลายๆนัดทีมที่มาเยือนเราเล่นแบบนี้และที่สำคัญเราก็เล่นแบบเดิม ยัดๆเข้าไปจบ


          อาจจะเป็นเพราะโซล่า โดนล็อคตัวเมื่อเป็นหน้าเป้า จึงเป็นที่มาของการถ่างเขาไปอยู่ด้านกว้างเพื่อลากตัดเข้าไปทำประตู ซึ่งพอเข้าใจได้ แต่แท็คติกแบบนี้มันน่าจะใช้กรณีที่เรานำมิใช่หรือ เรานำเราสามารถใช้ความเร็ว ความแกร่งฝากบอลไปที่โซล่าเพื่อพาทัวว์ได้ แต่เมื่อบอลตาม เราต้องการประตู มือสังหารอันดับหนึ่งกลับอยู่ด้านข้างซะอย่างนั้น ครั้นได้บอลแล้วเปิดไปก็ไม่มีใครยิงประตู เพราะหน้าเป้าที่ยืนค้ำก็ชั่งกระโดกกระเดกหรือเกิน จับบอลทีห่างเป็นวา ต้องม้วนออกมาตั้งหลักเสียไกลเลย  แล้วจะทำประตูได้อย่างไร


           บทสรุปครึ่งแรกกับกำแพงเพชรเมื่อวานคือเรายิงเข้ากรอบที่ 0 ครั้ง และตลอดทั้งเกมเรายิงเข้ากรอบ 3 ครั้ง คือจังหวะได้ประตู 1 ครั้ง และโดนเคลียร์ออกจากเส้น 1 ครั้ง และจังหวะที่อาเหม็ดพักบอลคืนให้ประตูอีก1ครั้ง แค่นั้นจริงๆ เกมรุกไม่มีอะไรแปลกใหม่ โยนๆยัดๆเข้าไป แน่นอนเสร็จเขาหมดยิ่งมาเจอประตูกำแพงเพชรที่สูงใหญ่มากก็จบเลย ลูกชิ่งหนึ่งสองสวยๆหน้าเขตโทษหายหมด เส้นหลังไม่ถึงเช่นเคยและเป็นมานานแล้วด้วย ทำให้บทสรุปออกมาคือก้มหน้ายอมรับชะตากรรมกันไป

 
           ยิ่งท้ายๆ 10 นาทีสุดท้ายชัดเจนว่าเราเร่งจนหมด เร่งไม่ขึ้นแล้วหมดทุกก๊อกทุกสายทุกหมู่บ้าน ซึ่งคำถามก็ตามมาว่าเพราะอะไร จากทีมที่ฟิตเปรี๊ยวิ่งบด 90 นาทีไม่หมด หลายๆเกมได้ประตูช่วงท้ายเกมในเลกแรก มาเลกสองหายไปหมด นัดเยือนเชียงรายเป็นไปได้ไง 10 คน บด 11 คนจนเป๋ เหมือนหมดแรงแล้วก็มาโดนท้ายเกมเสียไป 2 คะแนน นัดนี้บดไป 80 นาที หมดแบบชัดๆ คำถามคือเกิดอะไรขึ้นกับทีมทำไมยืนระยะไม่ได้ เพราะอะไร ทำไม ทำไม และทำไม


           ผมอาจมีคำถามเยอะหน่อย แต่ก็เพราะสงสัยว่าเราหลุดเพราะอะไร ปัจจัยอะไรที่ทำให้เป็นแบบนี้ ซึ่งผมไม่หวังคำตอบถ้าท่านอยากทราบคำตอบให้ท่านกลับไปอ่านบรรทัดแรกข้างบน ที่ว่า“เราจะพบข้อจำกัดที่แท้จริงของตัวเอง เมื่ออยู่ในสถานการณ์กดดัน” เรากดดันกันไปเอง คิดมากกันไปเอง ลองตัวผู้เล่นไปเรื่อยๆ เกมนี้พักคนนั้น เกมหน้าพักคนนี้ โรเตชั่นทีมจนกลายเป็นโลเลชั่นทีม หาทีมที่คลิกลงตัวไม่เจอ จนออกแม่น้ำปิง ลงเจ้าพระยา จนถึงอ่าวไทย สองนัดสุดท้ายถ้ารวมใจไม่ได้กู่ไม่กลับคาดว่าน่าจะถึงมหาสมุทรแปซิฟิกและล่มสลายไปในที่สุด....ทีมเราแบกความกดดันไม่ได้จริงๆ จิตใจไม่แกร่งพอ....เศร้าครับเศร้ามาก


          จะด้วยอะไรก็แล้วแต่ขอบคุณที่สร้างความสุขให้กับเรา ปีนี้นับว่าใกล้มากที่สุดในรอบ 5 ปีที่ส่งแข่งนับจากปีแรกที่ทะลุลำไปได้ ความพ่ายแพ้มันเจ็บปวดเสมอและเจ็บปวดมากเมื่อพ่ายแพ้ท่ามกลางความคาดหวังที่สูงส่ง ฝันที่จะกวาดให้เรียบยิ้มแป้นบนโพเดี้ยมแชมป์พังทลายไปพร้อมๆกับความหวังรอบแชมเปี้ยนลีกหรือกระทั่งหนึ่งในสี่ก็อาจพลาดได้แต่นี่แหละฟุตบอลมักมีดราม่าเสมอๆ ขอบคุณที่สร้างรอยยิ้มให้เรา สร้างความหวังให้เรา ขอบคุณที่ทุ่มเทเพื่อลำพูนแม้นคุณจะไม่ใช่คนลำพูน....ยิ้มรับกับผลครับ สองนัดสุดท้ายสนุกกับมัน เล่นให้เต็มที่ เล่นให้สนุกแค่นั้นพอครับ


          อาทิตย์หน้า เจอหนองบัว พิชญเอฟซี ถ้าท่านเป็นแฟนบอลพันธ์แท้ท่านต้องไป เมื่อทีมเพลี้ยงพร้ำกำลังใจคือสิ่งสำคัญ การเดินทิ้งทีมไปไม่ใช่คำตอบ วิจารณ์ได้ เราก็เชียร์ได้ เราจะเห็นรักแท้ก็เมื่อยามทุกข์ยาก เมื่อทีมรักทุกข์ยากเราจะเดินหนีหรือ....หวังว่าคงไม่นะ นัดหน้าเจอกันครับ ไปสนุกด้วยกัน นัดสุดท้ายในบ้านไปขอบคุณนักเตะ ทีมงานทุกคน ขอบคุณที่ทำเพื่อลำพูน แล้วพบกันกับตอนจบของลำพูน วอริเออร์(ในบ้าน) ... ตอนพิสูจน์รักแท้@แม่กวง แล้วพบกันที่สนาม แล้วเราจะรู้ว่า รักแท้นั้นมีอยู่จริง มิเปลี่ยนแปลง....สวัสดีครับ



อักษราพัฒน์ 21 / 8 / 59
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 21, 2016, 10:17:43 AM โดย อักษราพัฒน์ »
You"ll never walk alon คุณไม่มีวันเดินเดียวดาย
http://facebook.com/amnart.ts
http://twitter.com/#!/amnart8

SEXTAR E.S.P.A.D.A@FirstBlood

  • โคขาว 100%
  • ราชันโคขาว
  • *
  • เพศ: ชาย
  • One For All, All For One
    • ดูรายละเอียด
Re: ราชันโคขาวไปไม่ถึงดวงดาว ถูกสอยร่วงคาคอก 1 - 3
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: สิงหาคม 21, 2016, 10:21:45 AM »
WHY WHY WHY?

เอ็กซ์ โคน้อยวอร์ริเออร์_Fanclub

  • โคเต็มวัย
  • ***
  • เพศ: ชาย
  • We Are Warrior By XXX Design
    • ดูรายละเอียด
Re: ราชันโคขาวไปไม่ถึงดวงดาว ถูกสอยร่วงคาคอก 1 - 3
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: สิงหาคม 21, 2016, 10:59:27 AM »
นัดหน้าคงได้แค่เกาะรั้วละครับ หมดกันโปรเจคผม